‘İKİ KİŞİ, BİR YAZI, İKİ SON ÖZEL PROJESİ’ nin ilk yazısıdır. Yazının orijinal hali daha sonra yayınlanacaktır. Adil Gürpınar Günbatımından hemen sonra ortalık kararacak ve ay geceyi yine gökyüzüne taşıyacak. Şu gece lambasının yanmaya hazırlandığı soğuk vakitlerde cam kenarında bekleyen gözlerim yine seni arayacak. Ama yine gecikeceksin. Yine beni yalnızlık dolu hislere itip, sessiz bir [...]
Bundan uzunca bir zaman önce dedim ki; “Yazılan yazılar neden tek bir kişinin kalemine mahkum? O yazıyı birden fazla kişi şekillendiremez mi? Acaba yazacak kişi ben gibi mi şekillendirir yazıyı, yoksa hikayeyi ya da yazıyı bambaşka bir noktaya mı taşır?”