Yalnız Değil(mi)sin

Eve döndüğümde artık suratımı ve ellerimi hissetmiyordum. Yol boyunca neler düşünmüştüm, yağmur insanı yalnız hissettiriyor. Birileri geliyor, birileri gidiyor. Sen ordasın hep, aslında sen hep yalnızsın. Kaç kişiyi çok sevdin bu zamana kadar, hangisi bitmedi? Kim gitse “bi daha asla” dedin, ne kadar sürdü? Boşver dedim kendi kendime o yüzden, sen kendini sev önce bir. Kahve koydum fincana, camın diğer tarafında insanlar yağmurdan ötürü koşuşturuyorlardı.

İnsanlar yağmurdan kaçıyordu, ben severim ıslanmayı -tekken bile.

Boşver dedim.

Sonra kalktım bi şarkı tutturdum.

“Senin tenin sıcak
Benim içimde bir kedi
Yumdu gözlerini “işte aşk” dedi
Parmak uçlarım tanımak istiyor seni
Dokunmak istiyor çocuklar gibi.”

Mutluymuş gibi söyledim. Hüzünlüydü oysa.

http://ezgiakcora.tumblr.com/