Yalnız da Ayağa Kalkabilirim

Bunca zaman şarkı söyleyen nice insanları sevdim, nice insanları benimsedim. Ama hiç biri Cem Adrian kadar özel olamadı benim için. Neydi bu garip adamı diğerlerinden ayıran?

Yorum farklılığı, kişiliği, gizemi, sözleri, besteleri?… Evet hepsi! Ama sadece bu kadar değil. Bunlar görülebilen ve herkese aynı gelebilen taraflar. İşin bir de görünmeyen ve aslında en doğru olan kısmı var.

Ne zaman yorgunluğumdan düşüp dizlerimi kanatsam elini uzatan ‘O’ oluyor. Korkmuyor şarkılarının sözleri ile bana güç vermekten, beni yeniden sevmeye inandırmaktan ve beni sevmekten… “Nefes al ve kaldığın yerden devam et hayatına!” diyor. “Ne gelirse başına senden doğuyor bunu bil küçük kız.” diyor.

Şarkılar önemlidir… Daha çok sevmemizi, daha çok nefret etmemizi, daha çok mutlu olmamızı şarkılara borçluyuz. Onlar olmasaydı hangi güzel sözlerle açıklardık duygularımızı. Sayfalarca anlatamayacağımız şeyi sevdiğimiz şarkılarla anlatmıyor muyuz?

İşte ben de ne zaman güç bulmaya çalışsam, ne zaman nefes almak istesem Cem Adrian dinliyorum. Çünkü Adrian, ruhumun en uç noktalarına iniyor. Çünkü Adrian, beni aşkın sokaklarında hem sevgi ile hem ihanet ile hem üzüntü ile karşılaştırabiliyor. Adrian benim için hayatımın ta kendisi. Hayatım kadar güçlü, hayatım kadar kötü, hayatım kadar iyi, hayatım kadar çelişkili, hayatım kadar sevgi dolu…

Diyebilecek o kadar çok kelime var ki daha, ama onun şarkıları kadar samimi gelmiyor şu an yazdığım sözlerim. Beni her zaman ayakta tutan o güzel şarkısı ile başbaşa kalmak en güzeli…

Hadi, yalnız da ayağa kalkabiliriz!

Varol, sağol Adrian…